„Polskie serce pękło. Katyń 1940"

,,Jeszcze rosną drzewa, które to widziały

Jeszcze ziemia pamięta kształt buta, smak krwi

Niebo zna język, w którym komendy padały,
Nim padły wystrzały, którymi wciąż brzmi”

,,Ballada Katyńska”

Losy ludzi poległych, choć tak odległe, mogą służyć każdemu dzisiejszemu człowiekowi

w drodze do osiągnięcia czegoś więcej niż tylko krótkie życie, pełne małych trosk o własne powodzenie. Każdy z zamordowanych miał swój dom, rodzinę, marzenia. Mogli pozostać i nigdy nie walczyć, poddać się i zachować to, co było ich całym światem. Wiedzieli jednak, że uśmiech bez wolności jest tylko cieniem szczęścia - zginęli, ale nie przegrali, ponieważ odnieśli moralne zwycięstwo nad tymi, którzy pewnego ranka zatracili swoje człowieczeństwo.

Dlaczego nie wolno nam zapomnieć? Może też dla tych listów, które nigdy nie dotarły, cichych modlitw stłumionych przez krzyk, pamiętników skrywających prawdę, jednego strzału kończącego wszystko, rodzin wypatrujących swych bliskich i żyjących nadzieją...

Powyższy fragment pochodzi z pracy literackiej zatytułowanej ,,Dlaczego nie wolno nam zapomnieć o Katyniu?”, którą napisała Gabriela Zakrzewska z klasy 1dP w ramach Konkursu „Polskie serce pękło. Katyń 1940". Za uczestnictwo w przedsięwzięciu upamiętniającym ofiary Zbrodni Katyńskiej uczennica otrzymała podziękowanie od Prezydenta RP Andrzeja Dudy

i Marszałek Sejmu Elżbiety Witek.

Gratulujemy